Droga Obejmuje

Giuliano da Spira Niemcy

Cantorino di Reims

Francja

Laudi Monodiche di Cortona

Włochy

Opis

Ostatnia wirtualna trasa ma związek z dziedzictwem muzycznym, łącząc Niemcy, Francję i Włochy, chociaż badania wciąż trwają i inne kraje mogą dołączyć do tego wysiłku.

Od samego początku muzyka i franciszkanizm tworzyły doskonałe połączenie: tam theoricam quam practicam „Ars musica” stała się fundamentalną częścią prozelityzmu i przekazu ideałów świętego z Asyżu i jego „Zakonu”. Ślady obecności franciszkanów w europejskich kręgach muzycznych od średniowiecza do renesansu są widoczne, poczynając od jednego z największych przedstawicieli franciszkanów XIII wieku, Niemca Giuliano da Spira, „Magistra Cantus in the Regis Francorum”; od tradycji gregoriańskiej do XIII-wiecznej muzyki metrycznej, od Cantorino di Reims i jego prymitywnych polifonii do laudesów monadycznych w języku Cortony, od XIV-wiecznych kompozycji ars novistiche (sztuki powieściowej) do matematycznej spekulacji ars subtilior ( subtelna sztuka) oraz od XV i XVI-wiecznych laudów po XVI-wieczną architekturę polifoniczną. Historia jutrzni średniowiecznych świadczy o symbolicznym „małżeństwie” muzyki z Zakonem. Jest to opowieść o rozwoju religijno-religijnego sposobu myślenia, a także ówczesnego społeczeństwa, w pełnym fermentie politycznym i kulturowym: bractw o charakterze świecko-burżuazyjnym, które wymagały nowych produkcji liryczno-muzycznych, cechów i miejskiej twórczości artystycznej która brała udział w narodzinach literatury wernakularnej, a także w ideałach wczesnego franciszkanizmu.

W rękopisie zachowanym w mieście Cortona znajdujemy pierwsze przykłady muzyki monodicznej w lokalnym dialekcie poświęconym św. Franciszkowi z Asyżu: Sia Laudato San Francesco, Laudar vollio per amore. Widać to na przestrzeni wieków w tych kompozycjach, przystosowanych do rozpowszechniania, do tego stopnia, że osiągają one nasz wiek w formie popularnych nabożnych pozaliturgicznych rytuałów, takich jak procesje wielkopiątkowe, zwłaszcza w środkowych Włoszech. Jeśli użycie języka ojczystego skutecznie przypomina rewolucję zapoczątkowaną przez Zakon Franciszkanów, to historia muzyki świadczy również o tym, jak użycie łaciny charakteryzowało kulturalny charakter samego Zakonu. Cantorino di Reims wpisuje się w to właśnie, jako część tworzenia kosmopolitycznego ideału ruchu franciszkańskiego, który był w stanie rozpowszechniać swoją kulturę w ówczesnej Europie.

Droga

  • Giuliano da Spira
    Niemcy
  • Cantorino di Reims
    Francja
  • Laudi monodiche di Cortona
    Włochy
  • Choir of the Holy Valley
    Włochy​